กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 572 เหตุใดจึงยอมถอดใจ
ให้ท่านโหวจินมาตามหาดินปืนด้วยตนเองหรือ?
ป๋อหวยจู่อึ้งไป ก่อนหัวคิ้วจะขมวดตามมา คล้ายจับบางสิ่งในความคิดได้ แต่ยังเลือนรางอยู่บ้าง
เขาจึงมองจวงโม่โจว เห็นอีกฝ่ายใช้นิ้วประคองคาง ครุ่นคิดอยู่เงียบ ๆ จึงก้มลงมองเว่ยเซี่ย แล้วถามอย่างประหลาดใจว่า
“น้องสาวอาเซี่ย คำพูดนี้หมายความว่าอย่างไร?”
“ข้าหมายความว่า ในเมื่อเรื่องดินปืนเปิดเผยออกมาแล้ว ท่านโหวจินก็อาจรู้ตัวแล้วว่าพวกเราทราบเรื่อง เช่นนั้นมิสู้พวกเราเปิดเรื่องนี้ออกมาตรง ๆ เสียเลย”
เว่ยเซี่ยเหลือบมองจวงโม่โจวที่กำลังครุ่นคิดก่อน แววตาไหววูบน้อย ๆ ในเมื่อซื่อจื่อยังคิดพิจารณา ก็แสดงว่าวิธีของนางมิใช่จะทำไม่ได้