กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 564 งามตะลึงตั้งแต่แรกเห็น
ช่วยชีวิตหรือ?
เหยียนเซวียนฟังแล้วเลิกคิ้วยิ้มน้อย ๆ ก่อนจะเดินไปหากระรอกน้อยอีกครั้ง เมื่อเห็นบาดแผลของมันกำลังฟื้นตัวจึงวางใจ แล้วบอกเว่ยเซี่ยว่า
“เลี้ยงดูอีกสักสามสี่วัน บาดแผลก็จะไม่เป็นอะไรแล้ว”
“เช่นนั้นก็ดีเหลือเกิน”
เว่ยเซี่ยมองกระรอกน้อยที่ยังหลับอยู่ นางรู้ว่ามันถูกฝังอยู่ใต้หิมะมานาน จึงต้องได้รับการดูแลให้ดี
นางจึงไม่รบกวนมัน หันไปเล่าเรื่องที่อ๋องตงหยางอยากได้เมล็ดพันธุ์ดอกไม้ให้เหยียนเซวียนฟัง แล้วถามว่า “พี่เหยียนยังเหลืออยู่บ้างหรือไม่?”