กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 548 แต่จะโดนไม้เรียวเอาได้
ปั๋วซีอวี๋หน้าดำครึ้ม ไม่เต็มใจอย่างยิ่ง แต่พอเห็นอาเล็กของตนมองมา ก็ทำได้เพียงหดศีรษะเล็ก ๆ แล้วรับคำ
มิฉะนั้นอาเล็กคงเอาท่านพ่อของนางมาขู่อีกแน่
“เอาละ ข้ายังมีธุระ เจ้าจำคำกำชับของข้าไว้”
ป๋อหวยจู่เห็นนางสงบลงแล้ว จึงไม่พูดมาก เวลานี้ยามก็สายแล้ว เขายังต้องแวะไปกรมคลัง
เขาจึงพาปั๋วซีอวี๋ออกไปด้วยกัน เห็นแม่นางน้อยทั้งหลายยืนเรียงกันเรียบร้อยแล้ว ก็ทักทายนายท่านสามชุยกับหลินซื่อทงก่อน
จากนั้นมองไปทางเว่ยเซี่ย เห็นนางยิ้มพลางพยักหน้า จึงวางใจและจากไปก่อน