บทที่ 542 เป็นเสียงหัวใจเต้นตึกตัก

บทที่ 542 เป็นเสียงหัวใจเต้นตึกตัก

เมื่อเห็นสายตาคาดหวังและใคร่รู้ขององค์หญิงหก เว่ยเซี่ยก็ชะงักไป นางเลิกคิ้วเล็กน้อย พักอยู่ที่ตำหนักของซื่อจื่อรู้สึกอย่างไรหรือ?

ขอให้นางนึกทบทวนดูก่อน...

“ตำหนักของซื่อจื่องดงามมาก โดยเฉพาะสระบัว เจริญตาเจริญใจเป็นพิเศษ ทั้งยังมีอาหารเลิศรสอร่อยมาก ห้องก็อบอุ่นเป็นพิเศษ”

ช่างเป็นคำตอบเรียบง่ายเสียจริง ล้วนเป็นความรู้สึกแบบเด็กน้อยทั้งนั้น

แต่น้องเว่ยก็เป็นเด็กน้อยมิใช่หรือ?

องค์หญิงหกกะพริบตา มองรอยยิ้มบนใบหน้าเล็ก ๆ ของเว่ยเซี่ย แล้วตัดสินใจพูดให้ตรงกว่านี้ “ไม่ใช่ความรู้สึกแบบนั้น เป็นความรู้สึกในใจต่างหาก!”

“ในใจหรือ? แต่นี่ก็เป็นความรู้สึกจากใจของข้ามิใช่หรือ?”