กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 530 พวกเขาคิดว่านางเก่งกาจเกินไปแล้ว
เว่ยเซี่ยมองท่านโหวจินที่ทำหน้าบึ้ง แล้วหันไปมองพระนางฮองเฮาที่จ้องนางอยู่ข้าง ๆ ก่อนจะขมวดคิ้วเล็กน้อย
พระนางฮองเฮาจงใจพานางมาที่นี่ เช่นนั้นพวกเขาย่อมมีข้อมูลอยู่ไม่น้อย เพียงแต่ยังมีข้อสันนิษฐานบางอย่าง
ที่เรียกนางมาก็เพื่อยืนยันข้อสันนิษฐานของพวกเขา
จะหลอกลวงก็ไม่ได้ จะร้องไห้ก็ไม่ได้ แต่ถ้าพูดความจริงทั้งหมดก็ยิ่งไม่ได้แน่
“เด็กน้อย โหวผู้นี้ไม่ได้มีความอดทนมากนัก” ท่านโหวจินมองเว่ยเซี่ย เห็นอันอันจู่ ๆ ก็เงียบสงบลง จึงกล่าวเสียงเย็นชา