บทที่ 522 คราวนี้ถึงตาใครแพ้ยับ

บทที่ 522 คราวนี้ถึงตาใครแพ้ยับ

เอ็นดูราวกับเป็นน้องสาวแท้ ๆ หรือ?

เว่ยเซี่ยชะงักไปครู่หนึ่ง สีหน้าก็ผ่อนคลายลง ใจพลันโล่งขึ้นอีกครั้ง ที่แท้ก็เป็นนางคิดมากไปเองจริง ๆ

ในความเข้าใจของเด็ก ๆ ซื่อจื่อก็แค่เห็นนางเป็นน้องสาว

ก็จริง นั่นซื่อจื่อเชียวนะ จะมีความรักชายหญิงต่อนางได้อย่างไร

“แต่น้องเว่ย ตอนนี้เจ้ายังเด็ก ต้องเกาะติดพี่ชายซื่อจื่อให้มาก ๆ” องค์หญิงหกพลันนึกอะไรขึ้นได้ จึงยิ้มตาหยีมองเว่ยเซี่ยแล้วพูดว่า “ไม่เช่นนั้นพอเจ้าโตเท่าข้า พี่ชายซื่อจื่อก็จะเว้นระยะห่างจากเจ้าเหมือนกัน”