บทที่ 519 ฝีมือเช่นนี้ ยังจะไม่ได้ที่หนึ่งอีกหรือ

บทที่ 519 ฝีมือเช่นนี้ ยังจะไม่ได้ที่หนึ่งอีกหรือ

จวงโม่โจวอยู่เป็นเพื่อนเว่ยเซี่ยวาดภาพ เห็นนางเปลี่ยนมุมวาด แม้ยังคงเป็นดอกบัวกับใบบัว แต่ภาพที่ออกมากลับแตกต่างไป

ทว่าก็ยังวาดความสง่างามอ่อนช้อยของดอกบัว ความเขียวสดชื่นของใบบัว และน้ำพุใสสะอาดเต็มสระออกมาได้

คราวนี้เว่ยเซี่ยวาดเร็วกว่าครู่ก่อนมาก นางมองภาพของตัวเองอย่างพึงพอใจ คิดว่ามอบให้องค์หญิงหกได้แล้ว

ทว่านางลูบท้องที่แฟบลง ก่อนยิ้มมองจวงโม่โจวแล้วกล่าวว่า “ซื่อจื่อ พวกเราไปกินอาหารกันเถิด ข้าหิวแล้ว”

“ได้”

จวงโม่โจวพยักหน้าแล้วให้องครักษ์พายเรือเข้าฝั่ง ก่อนจูงเว่ยเซี่ยลงจากเรือ จากนั้นก็ไปที่ศาลาก่อน เมื่อเห็นป๋อหวยจู่หลับตาพักผ่อนอยู่ เขาก็ยิ้มกล่าวว่า