บทที่ 510 จะไม่ถูกใครรังแก

บทที่ 510 จะไม่ถูกใครรังแก

สาเหตุสำคัญที่นางมาวังหลวงก็เพราะอยากดื่มสุราของวัง นี่เป็นสุราหลวงในวังเชียวนะ!

เว่ยเซี่ยกินอาหารอร่อยอย่างมีความสุข ยิ่งกินก็ยิ่งทึ่งในฝีมือของพ่อครัวหลวง รสชาติของอาหารแต่ละอย่างลงตัวพอดีจริง ๆ

รสชาติยอดเยี่ยมยิ่งกว่าอาหารเลิศรสที่เคยกินในคฤหาสน์กลางเขาคราวก่อนเสียอีก แต่พอคิดดูแล้วก็ใช่ ต่อให้คฤหาสน์กลางเขามีพ่อครัวหลวง จะเทียบกับพ่อครัวหลวงที่ทำอาหารให้องค์หญิงได้อย่างไร?

“น้องเว่ย องค์หญิงผู้นี้จะพาเจ้าเดินชมตำหนักก่อน เจ้าจะได้เลือกห้องสักห้อง”