บทที่ 477 จะเรียกว่าซื้อใจได้อย่างไร

บทที่ 477 จะเรียกว่าซื้อใจได้อย่างไร

จวงโม่โจวได้ยินดังนั้น มือที่ถือพู่กันอยู่ก็ชะงัก ก่อนวางพู่กันลง คำพูดนี้เขาเห็นด้วยอย่างยิ่ง สำหรับน้องสาวอาเซี่ยแล้ว เหยียนเซวียนเป็นคนที่พิเศษมาก

เขาจึงหันไปมองป๋อหวยจู่แล้วกล่าวว่า “พรุ่งนี้เช้าบอกเรื่องนี้กับน้องสาวอาเซี่ย ดูว่าน้องสาวอาเซี่ยอยากอยู่เมืองถงต่อ หรือกลับเมืองหลวงก่อน”

“ได้ ดึกแล้ว ซื่อจื่อก็พักผ่อนแต่เนิ่น ๆ ข้าจะกลับไปนอนแล้ว หลายวันนี้เหนื่อยแทบแย่”

จวงโม่โจวพยักหน้ารับ เห็นป๋อหวยจู่หาวแล้วเปิดประตูออกไป เขาจึงเดินไปริมหน้าต่าง ผลักหน้าต่างออกแล้วมองจันทร์เสี้ยวบนฟ้า

เขายืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่งจึงปิดหน้าต่าง รู้สึกเหนื่อยอยู่บ้างเช่นกัน จึงเข้านอนก่อน