บทที่ 456 อยากไปกับพวกท่านด้วย

บทที่ 456 อยากไปกับพวกท่านด้วย

จวงโม่โจวรู้ว่าเว่ยเซี่ยเป็นเด็กว่าง่ายมาโดยตลอด จึงไม่กังวลที่นางอยู่ในโรงเตี๊ยมเพียงลำพัง ที่นี่ยังมีทหารเฝ้าอยู่ ไม่มีทางเกิดเรื่องขึ้น

พอกินอาหารเสร็จ เขาก็พานางไปพักผ่อนในห้องชั้นสอง ซึ่งอยู่ติดกับห้องของเขา

“ถ่านไม่พอแล้ว ข้าจะวางไข่มุกเรืองแสงไว้ข้างเตียงของน้องสาวอาเซี่ย จะได้ไม่หนาวเกินไป”

จวงโม่โจวเดินเข้าไป เห็นว่าห้องระบายอากาศได้ดีพอแล้ว ก็ปิดหน้าต่างก่อน แล้วหยิบไข่มุกเรืองแสงออกมาวางบนโต๊ะข้างเตียง

เมื่อเห็นว่าเตียงปูเรียบร้อยแล้ว เขาก็ยื่นมือไปสัมผัสผ้าห่ม นี่คือผ้านวมเส้นไหมที่เขาสั่งให้คนไปซื้อมาโดยเฉพาะ เมื่อมีไข่มุกเรืองแสงอยู่ด้วย ก็จะไม่หนาว