กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 437 มีเรื่องที่ไม่ชอบหรือไม่
ป๋อหวยจู่เห็นว่าเว่ยเซี่ยยิงโดนเป้าตั้งแต่ครั้งแรก จึงเอ่ยชมอยู่หลายคำ
ต้องรู้ว่าทหารใหม่ที่เพิ่งเข้าค่ายนั้นยากจะยิงถูกเป้าตั้งแต่ครั้งแรก
ดังนั้นอาเซี่ยจึงฉลาดและเก่งกาจจริง ๆ
“ดี พวกเราฝึกต่อ อาเซี่ยค่อย ๆ ทำตามขั้นตอนที่ข้าสอนเมื่อครู่ ข้าจะคอยดูและช่วยแก้ท่าทางให้”
“ได้!”
เว่ยเซี่ยพยักหน้า หยิบคันธนูขึ้นมาวางลูกธนู ง้างคันธนูเล็งไปที่กลางเป้าแล้วยิงออกไป แต่เพิ่งสัมผัสคันธนูเป็นครั้งแรกจึงควบคุมแรงได้ไม่ดี
ป๋อหวยจู่จึงช่วยปรับแรงที่เว่ยเซี่ยใช้จับลูกธนู สอนให้นางออกแรงจากหัวไหล่และค่อย ๆ เรียนรู้ แม้เวลาจะผ่านไปเพียงครึ่งชั่วยาม แต่นางก็พัฒนาขึ้นมาก