กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 429 นี่แหละรักใครก็พลอยรักคนรอบข้าง
เว่ยเซี่ยรู้สึกถึงไออุ่นบนศีรษะ นางชะงักไป ครั้นได้ยินคำพูดนั้นก็ยิ้มตาหยีอย่างวางใจ ขอเพียงไม่ปล่อยให้นางอยู่คนเดียวก็พอ
“อีกไม่กี่วันอาเซวียนกับพวกเขาก็จะไปสำนักศึกษากระเรียนขาว ช่วงนี้น้องสาวอาเซี่ยก็เที่ยวเล่นกับพวกเขาไปก่อน รอข้ากลับจากนอกเมืองแล้วค่อยพาน้องสาวอาเซี่ยชมทิวทัศน์ในเมืองหลวง”
“ได้!”
จวงโม่โจวเห็นเว่ยเซี่ยยิ้มร่า ก็หัวเราะเบา ๆ แล้วให้นางกินอาหารเช้าก่อน จากนั้นจึงคุยกับเหยียนเซวียนและคนอื่น ๆ เรื่องสำนักศึกษากระเรียนขาว
หลังจากกินอาหารเช้าเสร็จ ทุกคนก็เที่ยวเล่นในคฤหาสน์กลางเขา พากันออกไปชมทิวทัศน์ด้านนอกก่อน แล้วกลับเข้าเรือนมาชมการร่ายรำ การแสดงละคร และกายกรรม