กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 422 เจ้านี่ลำเอียงจริง ๆ
เว่ยเซี่ยได้ยินแล้วก็ยิ้มจนดวงตาโค้งเป็นจันทร์เสี้ยว เมื่อเห็นเหยียนเซวียนบอกว่าชอบ ดวงตากลมใสของนางก็จับจ้องแก้วหลิวหลีในมือเขา ใบหน้าอ่อนเยาว์เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม
นับว่าความตั้งใจที่นางเตรียมของขวัญชิ้นนี้อย่างพิถีพิถันนานถึงสองเดือนไม่สูญเปล่า
แค่หงส์ที่ปรากฏขึ้นลาง ๆ นางก็ใช้เวลาเตรียมกว่าครึ่งเดือนแล้ว เพราะขนหงส์ทำยากเป็นพิเศษ
“พี่เหยียนชอบก็ดีแล้ว ข้ารู้อยู่แล้วว่าพี่เหยียนต้องชอบแน่”
เหยียนเซวียนฟังแล้วรอยยิ้มในดวงตายิ่งชัดเจน เขามองท้องฟ้าสีครามและมหาสมุทรในแก้วหลิวหลี พอเขย่าก็มีสายฝนกับหงส์ปรากฏขึ้น ของขวัญที่ทำให้ผู้คนตื่นตะลึงได้ง่ายดายเช่นนี้ จะมีใครไม่ชอบได้อย่างไร