กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 396 ยังฉลองวันเกิดชดเชยได้ด้วยหรือ
หลี่ชีอี้ฟังแล้ว รอยยิ้มโอ้อวดบนใบหน้าค่อย ๆ จางลง เขามองเว่ยเซี่ยที่ยิ้มเจ้าเล่ห์ ทำปากยื่น แล้วใช้ตะเกียบคีบเนื้อปลาชิ้นใหญ่ที่สุดในชามของนางไป
เขายัดเข้าปากทันทีพลางฮึดฮัด “ข้าอุตส่าห์ได้โอ้อวดสักครั้ง น้องสาวอาเซี่ยก็ไม่ยอมเออออด้วย”
เว่ยเซี่ยเห็นหลี่ชีอี้กินเนื้อปลาในชามของนาง แล้วยังเห็นสายตาน้อยอกน้อยใจของเขา จึงกะพริบตาแล้วกล่าวคล้อยตามว่า
“ถึงท่านหงเต๋อจะสอนคุณชายหลี่แค่ครั้งสองครั้ง แต่พี่ชายรองของข้ากับคนอื่น ๆ ยังไม่เคยเรียนเลย”
“ยิ่งไปกว่านั้น นั่นคือท่านหงเต๋อเชียวนะ ต่อให้สอนเพียงประโยคเดียวก็ชวนให้อิจฉาแล้ว”
“เพราะฉะนั้นคุณชายหลี่รีบเขียนจดหมายไปบอกพี่ชายรองกับคนอื่น ๆ เถิด รับรองว่าพวกเขาต้องอิจฉาแน่”