กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 394 ไม่ต้องอิจฉาข้า
หลังดื่มน้ำแกงกล่อมจิตใจของเหยียนเซวียน ไม่ว่าเรือจะโคลงเคลงเพียงใด เว่ยเซี่ยก็หลับสนิท กระทั่งเหยียนเซวียนเข้ามาปลุก นางจึงตื่น ยามนั้นนครหลวงเซี่ยยังไม่ทันมาถึง
“ตอนนี้ปลายยามอู่แล้ว ต้องกินมื้อกลางวันก่อน น้องสาวอาเซี่ยค่อยนอนต่อหลังกินเสร็จ”
“อ๊ะ ดึกขนาดนี้แล้วหรือ?”
“อืม”
เว่ยเซี่ยหาวหวอดหนึ่ง แล้วยืดเส้นยืดสาย ก่อนจะรู้สึกว่าท้องว่างโหวง ยากล่อมจิตใจได้ผลดีเกินไป นางถึงกับไม่ตื่นเพราะหิวเลย
“ถ้าเช่นนั้นน้องสาวอาเซี่ยเปลี่ยนเสื้อผ้าเถิด ข้าจะออกไปรอข้างนอก”
“ได้”
เหยียนเซวียนเห็นเว่ยเซี่ยกุมท้อง ทำท่าราวกับหิวจนจะร้องไห้ ก็อดหัวเราะไม่ได้ เขาออกไปรอนางก่อน ไม่นานก็เห็นนางแต่งตัวเรียบร้อย