กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 385 มีซองแดงให้รับด้วยนะ
เห็นเว่ยเซี่ยยิ้มตาหยี หานหลัวก็ยิ้มตาม ก่อนหน้านี้ครอบครัวของพวกนางอาศัยอยู่ในเมืองหลวงกันหมด ภายหลังเกิดเคราะห์ร้ายขึ้นจึงได้กลับบ้านเกิดที่ป้อมหน้าประตูเมือง
เมื่อคิดถึงเมืองหลวง นางก็หยิบกุญแจดอกหนึ่งออกจากแขนเสื้อแล้วยื่นให้เว่ยเซี่ย “ท่านพ่อกับท่านแม่ของข้าอาศัยอยู่ในเมืองหลวงมาครึ่งค่อนชีวิต เราทำใจขายเรือนในเมืองหลวงไม่ลงมาโดยตลอด”
“ภายหลังพอรู้ว่าน้องรองยังอ่านหนังสือและจะซ่างจิงไปเดินทางเข้าสอบคัดเลือกขุนนาง พวกเราจึงคิดจะยกเรือนหลังนี้ให้น้องรองของเจ้า พี่ชายของเจ้า”