กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 382 หมั้นหมายกันแต่เยาว์วัยได้
หลี่ชีอี้ฟังแล้วหันไปมองเหยียนเซวียน พินิจใบหน้าหล่อเหลาไร้ตำหนิราวหยกงามของเขา ก่อนพยักหน้าอย่างหนักแน่น
“นั่นสิ ด้วยรูปโฉมของเหยียนเซวียน อีกสัก 2 ปีคงมีสตรีมาสู่ขอไม่น้อย เจ้าไม่แต่งงานก่อนข้าหรอกหรือ”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เว่ยเซี่ยก็หันไปมองเหยียนเซวียนเช่นกัน สายตาไล้ไปตามใบหน้าของเขา อดทอดถอนใจไม่ได้ ไม่รู้ว่าในภายหน้าสตรีผู้มีวาสนาคนใดจะได้เป็นฮูหยินของเหยียนเซวียน
“สตรีที่มาสู่ขอคงมีมาก แต่ก็ต้องคู่ควรกับเหยียนเซวียนของพวกเราด้วย” หูผิงหนานยิ้มพลางรับคำ แล้วหยอกล้อว่า “เหยียนเซวียนของพวกเรางามสง่าเป็นเลิศ สตรีที่จะคู่ควรก็ต้องงามดั่งนางฟ้าสิ”
“แต่หญิงงามล่มเมืองบนโลกนี้ จะพบเจอได้ง่ายดายถึงเพียงนั้นหรือ”