บทที่ 379 แต่ก็ถือเป็นการล่วงเกินแล้ว

บทที่ 379 แต่ก็ถือเป็นการล่วงเกินแล้ว

เมื่อเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของเว่ยชุน แม่เฒ่าเว่ยกับสะใภ้ของเว่ยเหล่าเอ้อร์ก็เข้าใจทันทีว่าเด็กคนนี้ชอบเย่ทิงอวิ๋นจริง ๆ

เช่นนั้นพวกนางก็วางใจแล้ว

สะใภ้ของเว่ยเหล่าเอ้อร์มองบุตรสาว จู่ ๆ ดวงตาก็แดงขึ้นมา เพียงกะพริบตาครู่เดียว บุตรสาวก็จะออกเรือนไปแล้ว

ทันใดนั้นมือของนางก็อุ่นวาบขึ้นมา พอหันไปดูก็เห็นหลี่ซื่อกุมมือไว้ พลางเอ่ยเสียงเบาว่า “น้องรองวางใจเถิด คนสกุลเย่ล้วนเป็นคนดี เด็กอย่างทิงอวิ๋น น้องสะใภ้ได้พบแล้ว ย่อมต้องชอบแน่”

“อืม ลูกสาวโตแล้วก็ต้องออกเรือน ขอเพียงนางไม่ถูกข่มเหง และได้แต่งกับครอบครัวที่ดีก็พอ”