กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 373 สุรามงคลมีให้ดื่มไม่ขาด
ได้ยินดังนั้น เว่ยเซี่ยกะพริบตาปริบ ๆ พลางเล่อเซี่ยวในใจ เอาเถิด นางคงไม่เข้าใจความคิดของคนรวยที่อยากใช้เงินแล้วสินะ
“อาหารเลิศรสของหอสุราเราเปลี่ยนทุกเจ็ดวัน มีเพียงอาหารจานเด่นประจำร้านอย่างแปดของมงคลตุ๋นในไหที่ไม่เปลี่ยน ท่านลุงเหยียน หากพวกท่านชอบกิน”
“พอถึงคราวเปลี่ยนรายการอาหาร ข้าจะให้คนส่งไปที่จวนสกุลเหยียน เงินตำลึงก็คิดตามปกติ”
“ได้!”
ท่านลุงเหยียนหัวเราะรับ มองเว่ยเซี่ยที่ยิ้มตาหยีอย่างชื่นชอบยิ่ง จึงเอ่ยว่า “อาเซี่ยกับคุณชายรองเว่ยพักอยู่ที่จวนสกุลเหยียนของเราสักหลายวันเถิด”