บทที่ 356 จะใช้คำว่ามีใจให้ไม่ได้

บทที่ 356 จะใช้คำว่ามีใจให้ไม่ได้

ล้วนเก่งทั้งบุ๋นและบู๊หรือ

เช่นนั้นเหยียนเซวียนก็เป็นเช่นนั้นด้วย

เว่ยเซี่ยพลันนึกขึ้นได้ว่าเหยียนอวี๋เคยบอกว่าเหยียนเซวียนเรียนวิชายุทธ์กับอาจารย์ผู้สอนยุทธ์มาตั้งแต่เด็ก อีกทั้งยังเป็นซานหยวนเล็กแห่งเมืองเยว่เฉิง

ดังนั้นเหยียนเซวียนจึงเก่งทั้งบุ๋นและบู๊อย่างแท้จริง

ทั้งยังโดดเด่นขึ้นมาในหมู่ลูกหลานขุนนางผู้มีบรรดาศักดิ์ จนได้อันดับหนึ่ง ย่อมแสดงให้เห็นว่าเขาเก่งกาจเพียงใด

เว่ยเซี่ยคิดในใจแล้วกะพริบตามองเหยียนเซวียน ยิ้มพลางกล่าวว่า “ตอนนี้ข้าไม่ได้แค่ชื่นชมพี่เหยียน แต่ยังเลื่อมใส ทั้งยังมีใจให้ด้วย เพราะพี่เหยียนเก่งกาจเหลือเกิน”