บทที่ 337 ต้องไปท่องเรียนแล้ว

บทที่ 337 ต้องไปท่องเรียนแล้ว

สิ้นคำ จ้าวหวนเห็นคุณชายรองเว่ยกับคนอื่น ๆ มองเหยียนเซวียนด้วยความเลื่อมใส จึงกล่าวถึงเรื่องที่เหยียนเซวียนเป็นที่ชื่นชอบอย่างมากในสำนักศึกษาชิงเฟิงอย่างตื่นเต้นต่อ

คุณชายรองเว่ยกับเว่ยพีฟังแล้วต่างพากันเอ่ยชมเหยียนเซวียน แม้แต่เว่ยเซี่ยก็ยิ้มกว้าง มองเหยียนเซวียนด้วยแววตาชื่นชม พลางกล่าวถึงนครหลวงเซี่ย

เห็นเช่นนั้น เหยียนเซวียนก็อดยิ้มไม่ได้ โดยเฉพาะเมื่อเห็นเว่ยเซี่ยเอียงตัวหันมามองเขา สายตาเลื่อนจากใบหน้าไปหยุดตรงลำคอ

เขารีบยื่นมือประคองไหล่เว่ยเซี่ย ค่อย ๆ หมุนให้นางนั่งดี ๆ แล้วคีบเป๋าฮื้อให้นางชิ้นหนึ่ง ก่อนยิ้มกล่าว

“พวกเรากินข้าวกันเถิด น้องสาวอาเซี่ยทำของอร่อยไว้ตั้งมากมาย พวกเราก็ต้องชมน้องสาวอาเซี่ยให้มากหน่อย”