กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 332 ไม่ใช่เพราะต้องเว้นระยะกับเจ้า
เว่ยเซี่ยรับคำแล้วเดินไปส่งถานเสวียนอิ๋น แต่เดินไปได้ไม่ถึงสี่ก้าวก็เห็นเขาหันกลับมาเอ่ยอีกเรื่อง
“จริงสิ เพื่อไม่ให้คนรู้ความสัมพันธ์ระหว่างซื่อจื่อกับเด็กน้อย ของขวัญเหล่านี้จึงส่งมาในนามของเหยียนเซวียน”
“มิฉะนั้น หากข้ามาหาเจ้าอย่างกะทันหัน เกรงว่าจะมีคนสงสัยแล้วส่งคนมาสืบ”
“เพราะฉะนั้นต่อหน้าคนนอก ข้าจึงอ้างชื่อเหยียนเซวียนส่งมา ความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างข้ากับเหยียนเซวียนเป็นเรื่องที่คนในเมืองไหลเยว่รู้กันอยู่แล้ว อย่างไรพวกเราก็ทำธุรกิจร่วมกัน”
เว่ยเซี่ยฟังแล้วชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ได้ยินถานเสวียนอิ๋นกล่าวว่า “เด็กน้อยวางใจเถิด ข้าจะบอกเหยียนเซวียนด้วย”