กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 237 มอบสุราหลวงในวัง
เว่ยเซี่ยเงยหน้ามองจวงโม่โจว แม้รอยยิ้มของเขาจะอบอุ่นเหมือนเดิม แต่ความอบอุ่นนั้นกลับดูเหมือนมีความหมายแฝง
นางรู้สึกประหลาดใจและไม่เข้าใจ
แต่ซื่อจื่อจะมีความหมายแฝงอะไรกับนางได้? บางทีนางอาจคิดมากไปเอง
“น้องสาวอาเซี่ย รีบมานั่งใกล้ ๆ สิ”
พอเดินขึ้นมา หลี่ชีอี้ก็โบกมือเรียกนางอย่างตื่นเต้น “พวกเรากินไปดูการแสดงกายกรรมไปด้วย ตอนนี้กำลังสนุกเลย”
“อืม”
เว่ยเซี่ยยิ้มพลางพยักหน้า พอทั้งสองคนปล่อยมือแล้ว ก็เห็นจวงโม่โจวเลื่อนเก้าอี้ออกให้นางนั่ง นางไม่ได้ปฏิเสธและนั่งลงทันที