กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 220 ไม่ต้องหลบเลี่ยงข้อครหา
เถ้าแก่ได้ยินดังนั้นก็วางสมุดบัญชีในมือลง เมื่อนึกถึงข่าวที่ได้รับเมื่อคืน จึงรีบบอกเว่ยเซี่ย
“นายท่านรองส่งข่าวมาว่า พรุ่งนี้ก่อนมื้อกลางวันก็จะกลับถึงเมืองผิงเฉิงแล้ว”
เว่ยเซี่ยพลันดีใจ พรุ่งนี้ก็กลับมาได้แล้ว เช่นนั้นย่อมดีเหลือเกิน อีกทั้งนายท่านรองโม่กลับมาได้รวดเร็วเพียงนี้ แสดงว่ากิจการที่ถูกกดดันก็คงไม่ได้ร้ายแรงนัก
ขอเพียงนายท่านรองโม่อยู่ในเมืองผิงเฉิง กิจการทางร้านโฉมงามของนางก็จะเบาแรงลงได้บ้าง
“เช่นนั้นก็ดี พรุ่งนี้หลังมื้อกลางวันข้าจะมาที่ร้านโฉมงามอีกครั้ง”
“ได้ขอรับ พอนายท่านรองมาถึงพรุ่งนี้ ข้าจะบอกนายท่านรองว่าแม่นางอาเซี่ยจะแวะมา”
“อืม”