กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 215 ต้องคลานไปให้ได้
เว่ยเซี่ยเห็นเหยียนเซวียนมองมาพร้อมรอยยิ้ม จึงเพียงกะพริบตาปริบ ๆ แม้นางจะพูดโกหก แต่ก็ไม่ลนลานแม้แต่น้อย อย่างไรเสียก็ไม่มีทางถูกจับได้อยู่แล้ว
แต่พอเห็นเหยียนเซวียนยังคงมองนาง นางก็หรี่ตายิ้มแล้วเร่งว่า “พี่เหยียน พวกท่านรีบไปภูเขาทองเถิด ชักช้าจะไม่ดี”
เมื่อเห็นคิ้วเรียวงามดุจจันทร์เสี้ยวของเว่ยเซี่ย เหยียนเซวียนก็หัวเราะเบา ๆ สองครั้งแล้วพยักหน้า ตอนนี้ต้องไปดูสถานการณ์ที่ภูเขาทองจริง ๆ
ทว่า...
“น้องอาเซี่ย เจ้าและชีอี้พักอยู่ที่ว่าการอำเภอก่อนได้หรือไม่ น้องสาว?”
ชุยฮ่าวจือฟังแล้วหันไปบอกเว่ยเซี่ยเช่นกัน “ใช่แล้ว คุณหนูเว่ย เจ้าอยู่ที่ว่าการอำเภอก่อนเถิด รอพวกเรากลับมาจากภูเขาทอง”