บทที่ 201 จะไม่ปล่อยให้เจ้าอยู่ลำพัง

บทที่ 201 จะไม่ปล่อยให้เจ้าอยู่ลำพัง

เว่ยเซี่ยตกใจไม่น้อย เห็นป๋อหวยจู่ยิ้มอย่างภาคภูมิใจ แต่ดวงตาสุกสว่างคู่นั้นกลับเปล่งประกายอ่อนโยน นางจึงอดยิ้มตาหยีไม่ได้ รอยยิ้มของนางงดงามราวนครหลวงเซี่ย

ไม่ว่าในวันหน้าคุณชายป๋อจะมอบสินเดิมก้อนโตให้นางหรือไม่ แต่ความตั้งใจในเวลานี้ก็ทำให้นางซาบซึ้งใจ

แต่เด็กตัวเล็ก ๆ อย่างนางพูดถึงเรื่องแต่งงาน ดูเหมือนจะแปลกอยู่บ้าง

นางจึงกะพริบตาคู่หนึ่งที่เต็มไปด้วยความสงสัย มองป๋อหวยจู่ แต่ไม่รู้จะพูดอะไร

ป๋อหวยจู่เห็นเว่ยเซี่ยทำท่าประหลาดใจ คล้ายฟังไม่เข้าใจ ก็ยกมือตบหน้าผากตนเองทันที ใช่แล้ว อาเซี่ยน้องสาวยังเด็ก จะไปรู้เรื่องสินเดิมได้อย่างไร