บทที่ 191 ต้องไปเปิดหูเปิดตาเสียหน่อย

บทที่ 191 ต้องไปเปิดหูเปิดตาเสียหน่อย

คุณชายรองเว่ยซาบซึ้งใจยิ่ง เมื่อเห็นราชครูป๋อหยิบกระดาษคำตอบของตนขึ้นมา เขาก็ข่มความตื่นเต้นสุดกำลัง ตั้งใจฟังราชครูป๋อสอน แม้แต่ลมหายใจก็ยังแผ่วเบาลง

เขากลัวว่าตนจะพลาดคำพูดของราชครูป๋อเพราะเสียงหายใจ

ป๋อหวยจู่นั่งฟังอยู่ด้านหลังครู่หนึ่ง เห็นคุณชายรองเว่ยกับท่านพ่อกำลังอภิปรายความรู้ ทั้งยังไม่ประหม่าเหมือนเมื่อครู่แล้ว จึงค่อย ๆ ถอยออกไปเงียบ ๆ

เขารู้ว่าเว่ยเซี่ยกับจวงโม่โจวชมดอกไม้ชมทิวทัศน์อยู่ในดงต้นเหมย จึงตรงไปที่นั่นทันที และเห็นพวกเขากำลังดื่มชาเจรจากันอยู่จริง ๆ

ทั้งที่คนหนึ่งเป็นผู้ใหญ่ อีกคนเป็นเด็ก ห่างกันตั้งสิบปี เหตุใดจึงคุยกันถูกคอถึงเพียงนี้

“น้องสาวอาเซี่ย”