กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 184 สามารถแนะนำให้รู้จักได้
เว่ยเซี่ยดีใจขึ้นมาทันที มองสุราองุ่นเต็มชามใบใหญ่แล้วก็อยากดื่มจนแทบทนไม่ไหว ทว่า พี่ใหญ่เว่ยชิงไปก่อน เขาหัวเราะพลางกล่าวว่า
“อาเซี่ยเด็กดี สุราองุ่นนี่ก็เป็นสุราเหมือนกัน เจ้ายังเล็ก ดื่มมากขนาดนี้ไม่ได้”
“เช่นนั้นท่านพ่อ ข้าดื่มได้เท่าใดหรือ?”
“นี่…”
พอได้ยินเสียงออดอ้อนน่าสงสารของลูกสาวขึ้นมาอย่างกะทันหัน พี่ใหญ่เว่ยก็ใจแข็งไม่ลง เดิมทีคิดจะเทออกไปเสียกว่าครึ่ง แต่สุดท้ายก็เสียดาย จึงยกให้ทั้งชาม
“วันปีใหม่ทั้งที ดื่มสุราบ้างก็ได้”
“ดีเลย!”
เห็นเว่ยเซี่ยดีใจจนแทบเนื้อเต้น พี่ใหญ่เว่ยก็ยิ้ม ก่อนหันไปถามฮั่นต้าจงอย่างรีบร้อน “สุราองุ่นนี่กลิ่นสุราไม่แรงใช่หรือไม่?”