บทที่ 158 ได้รับคำชี้แนะจากราชครู

บทที่ 158 ได้รับคำชี้แนะจากราชครู

เว่ยเซี่ยได้ยินแล้วตกใจจนตะลึงงัน หันไปมองจวงโม่โจว ก่อนจะกะพริบตาปริบ ๆ

ซื่อจื่อหมายความว่าอย่างไร?

เหตุใดจู่ ๆ ถึงพูดถึงพี่ชายรอง ทั้งยังพูดเรื่องไปเรียนที่สำนักศึกษาในเมืองหลวง?

เห็นเว่ยเซี่ยมองตนด้วยสีหน้าประหลาดใจและฉงน จวงโม่โจวจึงอธิบายว่า “พี่ชายรองของเจ้าเรียนหนังสือก็เพื่อไปเข้าการสอบขุนนางในเมืองหลวงอยู่แล้ว แล้วเหตุใดจึงไม่ไปเมืองหลวงตั้งแต่แรกเล่า?”

พวกเขาอยากไปก็ไปได้เลยหรือ?

ไม่ต้องพูดถึงว่าพวกเขารู้จักสำนักศึกษาในเมืองหลวงดีหรือไม่ แค่เรื่องทะเบียนนักเรียนก็จัดการยากแล้ว