บทที่ 147 ข้าอยากพบนาง

บทที่ 147 ข้าอยากพบนาง

เหยียนเซวียนฟังท่านพ่อชื่นชมเว่ยเซี่ยแล้วก็ยิ้ม อาเซี่ยน้องสาวผู้นี้ฉลาดจริง ๆ ทั้งยังมีความคิดรอบคอบ ทุกครั้งที่ทำสิ่งใด นางจะคำนึงถึงทุกด้าน

ความคิดที่มองภาพรวมได้เช่นนี้ก็นับว่าน่าทึ่งมากแล้ว ยิ่งนางเพิ่งอายุเจ็ดขวบ

นายท่านผู้เฒ่าเหยียนรับถ้วยชาร้อนที่เหยียนเซวียนรินให้ แล้วยิ้มกล่าวว่า “แม่นางอาเซี่ยไม่เลวจริง ๆ ข้าไปดูที่ร้านยาแล้ว ตั้งแต่วางยาทาแผลหิมะกัดสามชนิดนี้ขาย ก็ขาดตลาดมาโดยตลอด”

“โดยเฉพาะยาทาแผลหิมะกัดเนื้อสีดอกกุหลาบ ทั้งสวยทั้งใช้ได้ผล ใช้เพียงครั้งเดียว ตลอดฤดูหนาวก็จะไม่ถูกความหนาวกัดอีก”

“อีกทั้งหลังทาแล้ว มือยังนุ่มชุ่มชื้น ผู้สูงศักดิ์ทั้งหลายพอรู้สรรพคุณก็แย่งกันซื้อ”