บทที่ 136 พูดถูกทุกอย่าง

บทที่ 136 พูดถูกทุกอย่าง

เว่ยเซี่ยฝืนทนความหิว พลางบ่นป๋อหวยจู่อยู่ในใจ หากนางไม่ได้มีจิตใจเข้มแข็ง ป่านนี้คงหมดสติไปกลางทางแล้ว พอมาถึงก็รู้สึกอ่อนแรงไปทั้งตัว แทบจะล้มลง

ป๋อหวยจู่กับจวงโม่โจวที่เพิ่งตามมาถึงต่างตกใจจนสะดุ้ง เมื่อเห็นใบหน้าของเว่ยเซี่ยซีดขาว ร่างกายยังสั่นเทา จวงโม่โจวจึงรีบเข้าไปประคองนางด้วยความเป็นห่วง

“น้องสาวเว่ย เป็นอะไรหรือไม่?”

“แค่ก ๆ ๆ—”

“ข้า…”

เว่ยเซี่ยรู้สึกหนักอึ้งไปทั้งศีรษะ ท้องก็ปวดบิดเป็นระลอก นางไออย่างทรมานอยู่หลายครั้ง ก่อนจวงโม่โจวจะช่วยพยุงให้ลุกขึ้น แต่ขาทั้งสองข้างไร้เรี่ยวแรง ร่างทั้งร่างจึงเอนล้มเข้าหาเขา