กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 114 อยากกินขนมพุทราจีน
อะไรกัน สามสิบวันสู่มหาเศรษฐีอันดับหนึ่ง เรียนแกะสลักฉบับเร่งรัดสิบวัน หนังสือประหลาดอะไรกันที่เด็กคนนี้อ่าน? นี่มันคำเพ้อเจ้อของคนในตลาดมิใช่หรือ?
ป๋อหวยจู่มองเว่ยเซี่ยด้วยสีหน้าประหลาดใจ เห็นนางยังยิ้มหวาน ยิ่งทำให้เขาอ่านเด็กคนนี้ไม่ออก นางประหลาดเกินไป เรียกได้ว่าไม่ธรรมดาเลย
“หนังสือที่เจ้าอ่านมีไม่น้อยเลย”
แม้หนังสือช่วงหลังจะไม่น่าเชื่อถือเท่าไร แต่หนังสือช่วงแรกเป็นตำราจริงจัง แถมนางยังพูดออกมาเป็นชุด ฟังดูแล้วนางอ่านหนังสือมามากจริง ๆ
เว่ยเซี่ยเพียงยิ้มแล้วพยักหน้า “ในวัยเท่านี้ ข้าก็นับว่าอ่านหนังสือมากอยู่เจ้าค่ะ”
โอ้ นางก็ไม่ถ่อมตัวเสียด้วย