กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 101 ไม่มีผู้ใดงามเท่าท่าน
ทุกคนคิดจะไปโรงน้ำชาดูละคร จึงหาได้ยากที่จะปฏิบัติตามธรรมเนียมไม่พูดคุยยามนอนและไม่พูดระหว่างกินข้าว พวกเขากินกันเร็วขึ้นเล็กน้อย พอคุณชายรองเว่ยกับคนอื่น ๆ กินเสร็จ เว่ยเซี่ยกับเหยียนเซวียนก็กินเสร็จนานแล้ว ทั้งคู่นั่งอยู่ด้วยกัน พูดคุยหัวเราะอย่างมีความสุข
เมื่อเห็นพวกเขาเดินมา เหยียนเซวียนก็ประคองเว่ยเซี่ยลงจากเก้าอี้ จูงมือนางเดินเข้าไปหา แล้วคารวะพวกเขาพร้อมรอยยิ้ม “คุณชายรอง คุณชายชุย พวกเราไปกันตอนนี้เลยหรือ”