กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 90 เพื่อจะฝัน
ร่างของเยว่หมินแข็งทื่อเล็กน้อย สีหน้าดูย่ำแย่ เขามองเว่ยเซี่ยอย่างตะลึงงัน ไม่อยากเชื่อว่าแม่นางที่ลูกพี่ลูกน้องพูดถึงในวันนั้นคืออาเซี่ย
“เป็นอาเซี่ยจริง ๆ หรือ?”
เว่ยเซี่ยได้ยินแล้วก็กะพริบตาปริบ ๆ เมื่อเห็นสีหน้าของเยว่หมินดูย่ำแย่ นางจึงพูดเพียงว่า “แพ้พนันก็ต้องยอมรับ”
“พรืด—”
“ฮ่า ๆ ๆ—”
“เยว่หมิน ลูกพี่ลูกน้องของเจ้าเรียกอาเซี่ยว่าท่านย่า ถ้าเช่นนั้นเจ้าเองก็เป็นเหลนชายของอาเซี่ยมิใช่หรือ เช่นนั้นก็เป็นเหลนชายของเอ้อร์หลางไปด้วย เท่ากับว่าเจ้ามีศักดิ์ต่ำกว่าเอ้อร์หลางตั้งหลายชั้น!”