กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 75 ต้องชมข้าให้มากหน่อย
หานหลัวได้ยินแล้วก็รู้สึกอบอุ่นในใจ ก่อนจะเล่าความคิดของตนให้เว่ยเซี่ยฟัง แม้เด็กตรงหน้าจะมีอายุเพียง 6 ขวบ ใบหน้าอ่อนเยาว์น่ารักของนางกลับทำให้รู้สึกสงบใจเป็นพิเศษ
เด็กคนนี้พิเศษเหลือเกิน แต่ก็เป็นที่รักใคร่เป็นพิเศษเช่นกัน
“ข้าคิดว่าที่ท่านอาสะใภ้สี่พูดมีเหตุผลมาก ฟังแล้วข้าก็มีความคิดเล็ก ๆ ขึ้นมาอย่างหนึ่ง”
หานหลัวยิ้มอย่างอ่อนโยน แล้วถามอย่างคาดหวังว่า “อาเซี่ยมีความคิดอะไรหรือ?”
“ในเมื่อจะเขียนเรื่องจิปาถะในครอบครัว เราก็เพิ่มความขัดแย้งเข้าไปสักหน่อย ชีวิตจะได้มีขึ้นมีลง ทำให้ความรู้สึกของผู้อ่านพลอยผันผวนไปด้วย เรื่องราวจึงจะฝังใจ”
“มีเหตุผล”