บทที่ 53 สามารถสลับกันกินได้

บทที่ 53 สามารถสลับกันกินได้

เว่ยเซี่ยรู้ว่าด้วยฐานะอย่างพวกนาง คนอื่นย่อมไม่ใส่ใจ แต่เมื่อเห็นมะเขือยาวสามลูก หัวไชเท้าสี่หัว เกลือสองช้อนกับซีอิ๊วหนึ่งช้อน อีกทั้งยังเห็นคนในร้านเทอาหารหอมกรุ่นทิ้งจนหมด นางก็ได้แต่ถอนหายใจอย่างจนปัญญา

ยุคนี้มีฐานะกับไร้ฐานะช่างแตกต่างกันราวฟ้ากับดินจริง ๆ แต่เว่ยเซี่ยไม่แปลกใจแม้แต่น้อย เพียงแต่ไม่มีน้ำมันแล้วนางจะทำอาหารอร่อยได้อย่างไร

นางจึงจำต้องจ่ายเงินอีกสองเหรียญทองแดงซื้อน้ำมันพืชป่าราคาถูก แล้วซื้อแป้งหยาบมาอีกเล็กน้อย นางอยากลองทำมะเขือยาวชุบแป้งทอดก่อน แม้น้ำมันพืชป่าจะไม่หอมเท่าไร แต่อย่างน้อยก็ยังเป็นน้ำมัน ดีกว่าไม่มีเลย