กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 51 ต้องหาผู้คุ้มครอง
เมื่อได้ยินเสียงกระแทกกับเสียงตะโกนดังสนั่นจากข้างนอก เว่ยเซี่ยกับคนอื่น ๆ ต่อให้ง่วงก็หลับไม่ลง ทุกวันนี้บ้านเมืองเสื่อมทราม การปล้นชิงกลายเป็นเรื่องปกติไปแล้ว
“ตึง ๆ ๆ—”
“ปัง—”
เสียงข้างนอกดังขึ้นเรื่อย ๆ อีกทั้งมุ่งหน้ามาทางห้องปีกเรือนของพวกนางแล้ว แม่เฒ่าเว่ยกำหน้าไม้ไว้ จับตามองประตูที่ถูกกระแทกอย่างระแวดระวัง แต่พวกนางใช้โต๊ะขวางไว้ โชคดีที่ยังแข็งแรงอยู่
แต่หากถูกกระแทกเช่นนี้ต่อไป เกรงว่าไม่ช้าก็เร็วคงถูกพังเปิด
เว่ยเซี่ยเองก็นึกไม่ถึงว่าพวกเขาจะอุกอาจถึงเพียงนี้ อีกทั้งคนเรือบนลำนี้กลับไม่คิดเข้ามาจัดการ ไหนจะยังมีผู้สูงศักดิ์อยู่บนเรือลำนี้ด้วย พวกผู้มีอำนาจก็เอาแต่มองดูเฉย ๆ ปล่อยให้คนปล้นชิงเช่นนั้นหรือ?