บทที่ 28 มีแววเป็นพ่อครัวใหญ่

บทที่ 28 มีแววเป็นพ่อครัวใหญ่

เว่ยเซี่ยยังไม่รู้ว่าเหยียนเซวียนเป็นคนซื้อแร่เหล่านั้นไป อย่างไรเสียนางก็ใส่ใจเรื่องนี้ไม่ได้ เพียงเตรียมอาหารเช้าให้พวกนางเท่านั้น เช้าวันรุ่งขึ้น ฟ้ายังมืดสนิท พวกนางก็ต้องมุ่งหน้าไปเมืองผิงเฉิงแล้ว

เพราะเว่ยต้าหลางต้องเปลี่ยนยา เขาจึงไปที่ร้านกับพวกนางด้วย ตอนนี้เขาใช้ไม้เท้าค้ำเดินได้แล้ว สะดวกคล่องตัวขึ้นมาก ทั้งยังช่วยหลี่ซื่อกับคนอื่น ๆ ทำหมั่นโถวได้ด้วย

แม้ขาของเว่ยต้าหลางจะไม่สะดวก แต่ปลายนิ้วกลับคล่องแคล่ว หมั่นโถวที่เขาปั้นออกมาสวยเป็นพิเศษ ตอนทอดปาท่องโก๋ เขาเพียงคลึงแป้งดูก็รู้ว่าต้องทอดนานเพียงใด ปาท่องโก๋ที่ทอดออกมาจึงหอมกรอบ