บทที่ 6 ค้าขายผลไม้หวาน

บทที่ 6 ค้าขายผลไม้หวาน

เงินที่ได้จากการขายหมูทำให้พวกเขาซื้ออาหารและเสื้อผ้ามาได้ไม่น้อย คนทั้งบ้านจึงมีความสุขขึ้นมาทันที แต่พวกเขาก็ยังใช้จ่ายอย่างประหยัด เนื้อหมูที่เก็บไว้ก็นำมาให้เด็ก ๆ กิน ส่วนพวกเขายังคงกินหมั่นโถวหยาบกับผักป่า

แม้เสบียงที่ซื้อมาใหม่จะพอกินได้ 1 เดือน แต่เด็ก ๆ หลายคนยังป่วยอยู่ ท่านหมอบอกว่าพวกเขาบาดเจ็บถึงกระดูก ต้องพักฟื้น 1-2 เดือน แต่ยาที่พวกเขาซื้อมากลับพอกินได้แค่ 1 เดือน

พวกเขาไม่เพียงต้องกินยา แต่ยังต้องบำรุงร่างกายด้วย ยังดีที่มีหมูป่า พี่ใหญ่เว่ยยังซื้อไข่ไก่มา 4 ชั่ง โดยเฉพาะเว่ยเซี่ยกับเด็กคนอื่น ๆ ที่ผอมแห้งอย่างมาก ไข่ไก่ซื้อมาให้พวกนางกินเป็นหลัก