กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 335 ผู้พลีมรรคา: เปิดค่ายกล
“ไม่ ไม่หรอก” เหวินตัวมองลานรกร้างอย่างสิ้นหวัง เท้าย่ำไปมาอย่างไร้หลัก
สายฝนกระแทกใบหน้าเขา และยังกระแทกความฝันที่จะขึ้นสู่สวรรค์ของเขาจนแตกสลาย
การทุ่มเท ความทะยานอยาก ความขมขื่นที่เขากิน และการทรมานที่เขาเผชิญ ในยามนี้ล้วนกลายเป็นเรื่องตลกขบขัน
เหวินตัวล้มลงในโคลนทันที ขาอ่อนจนแทบคลานขึ้นมาไม่ได้
ใบหน้าหลายใบที่อยู่บนใบหน้าของเขา เริ่มปั่นป่วนอีกครั้งเพราะปราณวิญญาณของเขาสั่นไหว
ดวงตาและปากนับไม่ถ้วนต่างขยับกันคนละทาง น่าสยดสยองยิ่งนัก
เหวินตัวนั่งทรุดอยู่ไม่กี่วินาที ก็จู่ ๆ ตะโกนด่า “หุบปาก!”
“ฉัน...สั่งให้พวกแกหุบปากไอ้พวกเวร!”
เขากุมหน้าผาก สีหน้าทรมาน สุดท้ายถึงขั้นใช้กำปั้นทุบหัวตัวเอง ครั้งแล้วครั้งเล่าหนักขึ้นเรื่อย ๆ