เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 304 ผู้พลีมรรคา ชะตาชีวิต
ไม่ใช่ว่ามู่เสียนชิงจะหยิ่งผยอง แต่ตั้งแต่เขารู้ว่าตังค์คืออะไร เขาก็ไม่เคยต้องกลุ้มใจเรื่องการเงินอีกเลย
ดังนั้นตอนที่ได้ฟังกวนซานเล่าว่าชาวไร่ผักบอกว่าเขาจ่ายค่าที่พักไม่ไหว ปฏิกิริยาแรกของเขาคือ ถ้าอย่างนั้นเรื่องนี้ต้องไม่ใช่เรื่องที่แก้ได้ด้วยเงินแน่
พอมีความคิดนี้แล้ว มองโรงแรมตรงหน้าอีกที ก็ยิ่งมองยิ่งพิลึก มู่เสียนชิงถึงกับรู้สึกว่ามันคล้ายร้านมืดที่ขายซาลาเปาไส้เนื้อคนพวกนั้น
ปัญหาก็คือ พวกเขาจะเข้าไปหรือไม่เข้า
วินาทีถัดมา กวนซานยกเท้าขึ้นบันไดไปตรง ๆ
สามคติพจน์ใหญ่ของคนจีน คือ มาแล้วก็มาแล้ว วันตรุษจีนทั้งที ยังเป็นเด็กอยู่เลย นี่ก็ไม่ใช่หรือที่ว่ามาแล้วก็มาแล้ว ไม่ลองดูสักหน่อยจะได้หรือ
มู่เสียนชิงเลิกคิ้วขึ้น ไม่คิดวิเคราะห์ข้อดีข้อเสียอีก ตามไปติด ๆ ทันที