กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 288 ผู้พลีมรรคา: เจ้าบ่าว
พอเขาดึงมือกลับ พอเงยหน้าขึ้น ก็ปะทะกับสายตาเย้าแหย่ของมู่เสียนชิง
มู่เสียนชิงตั้งใจและแสร้งทำเป็นมองกระเป๋าแล้วมองเขา ยืดเสียงยาว “มันมีใจหมายจันทร์กระจ่าง แต่น่าเสียดายจันทร์กระจ่างกลับส่องร่องน้ำ”
กวนซานยืดตัวตรงขึ้น ไม่พูดอะไร แค่มองมู่เสียนชิงเงียบ ๆ อย่างนั้น
เซียวเจ๋อคลุกคลีอยู่ในหมู่บ้านมาหลายปี ไม่มีบ้านหลังใหญ่ มีเพียงบ้านกระเบื้องสีเขียวหลังเล็กที่มีห้องนอน 2 ห้องกับห้องครัว 1 ห้อง
อีกทั้งเขายังไม่มีเพื่อน ห้องรับแขกจึงไม่ได้จัดอะไรเลย แม้แต่หลอดไฟก็ยังไม่ได้ติดตั้งสักหลอด
แสงเทียนที่เลือนรางสาดส่องให้ทั้งห้องเป็นสีเหลืองนวล สะท้อนอยู่บนสันคิ้วของกวนซาน ราวกับเอฟเฟกต์แสงนุ่ม