กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 270 ผู้พลีมรรคา: วิทยาศาสตร์
“เป็นยังไงบ้าง?” พอกวนซานออกมาจากห้องน้ำ มู่เสียนชิงก็รีบประคองเขาไปนั่งที่ขอบเตียง แล้วยัดแก้วน้ำอุ่นใส่มือเขา
กวนซานรับแก้วมาอย่างไร้แววในดวงตา จิบไปสองสามอึกอย่างเชื่องช้า กว่ากระเพาะอาหารที่ปวดแปลบจะรู้สึกดีขึ้นบ้าง
มู่เสียนชิงเห็นเขาอย่างนั้นก็ใจหาย ย่อตัวลงข้าง ๆ ช่วยกดจุดชีพจรให้เขาเพื่อบรรเทาอาการไม่สบาย “โลหิตปราณของนายมากขนาดนี้ ทำไมเมารถหนักได้ถึงเพียงนี้?”
กวนซานหันไปมองเขาอย่างเชื่องช้า — ที่สำคัญคือไม่กล้าขยับแรง ถ้าส่ายนิดเดียวก็รู้สึกเหมือนสมองกำลังคลอน “เพราะร่างกายผมดี”
ร่างกายแข็งแรงดี๊ดีเกินไป ทำให้ประสาทสัมผัสไวขึ้น จึงตอบสนองต่อความขัดแย้งต่าง ๆ ในร่างกายรุนแรงกว่าเดิม