เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 258 ดอกพุทราร่วง: ทางรอด
พอหิ่งห้อยแตกกระจายหายไป ก็ถึงเวลาที่กวนซานกับมู่เสียนชิงต้องออกไปทำเรื่องไม่ดีเสียที
คราวนี้กวนซานทิ้งกระเป๋าเป้ที่เกะกะไว้ แล้วสะพายถุงผ้าของเขาอีกครั้ง
ส่วนปลายทางของพวกเขาคือ หลุมศพของเสิ่นเหมียว
ในหมู่บ้านไม่มีไฟถนน ถ้าไม่เปิดไฟฉายก็บอกทางได้แค่อย่างฝืน ๆ
พวกเขาเดินฝ่าความมืดมาทั้งทาง มีเพียงสุนัขเฝ้าบ้านที่ไวต่อเสียงซึ่งจับเสียงฝีเท้าของพวกเขาได้ เป็นระยะ ๆ จึงเห่าสองสามที
อย่างที่เคยบอกไว้ หลุมศพของเสิ่นเหมียวตั้งอยู่ค่อนข้างไกล อยู่ริมหมู่บ้านแล้ว ด้านหลังก็เป็นป่าพุทราแปลงใหญ่
มาดูตอนกลางวันยังพอไหว แต่พอตอนกลางคืนก็ชวนให้รู้สึกอยู่เสมอว่าในป่ามีทัพทหารกับม้านับพันนับหมื่น
มู่เสียนชิงถามเบา ๆ “นายว่าฉันคงไม่อัญเชิญมาคนอื่นด้วยใช่ไหม”
กวนซานเงียบ