เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 243 ดอกพุทราร่วง: ต้นพุทรา
คนพวกนั้นอาศัยตอนเถ้าไฟยังไม่ทันเย็น ยกโลงศพใส่ลงไปเลย
ดินเริ่มถูกตักกลบขึ้นมาทีละพลั่ว ก่อนที่โลงศพจะหายไปจากสายตาทุกคนโดยสิ้นเชิง กวนซานเห็นว่าตามรอยแตกของไม้โลงที่บิดเบี้ยวเพราะถูกไฟเผา มีของเหลวสีเขียวซึมออกมา
ดินอีกพลั่วถูกตักขึ้นมา ราดลงตรงจุดที่กวนซานมองพอดี กลบมันจนมิด
ผู้ประกอบพิธีศพเริ่มดำเนินการให้ญาติและเพื่อนคุกเข่ากราบ กวนซานจึงเอื้อมมือกลับไปจับมู่เสียนชิง ถามเสียงเบา: “เป็นอะไรไป?”
มู่เสียนชิงส่ายหน้า: “เดี๋ยวค่อยว่ากัน”
“ได้”
กวนซานหันไปฟังผู้ประกอบพิธีศพสวดร้องอีก ในเวลาแบบนี้ปกติจะเป็นการพูดถึงความห่วงหาอาลัยของคนในครอบครัวที่มีต่อผู้วายชนม์ หวังให้ผู้วายชนม์ขึ้นตำหนักเซียน ชาติหน้ามีบุญวาสนา หรือหวังให้ผู้วายชนม์คุ้มครองบ้านเรือนให้สงบสุข
แต่กวนซานกลับเหมือนได้ยินถ้อยคำอย่าง: อย่าทำชั่ว ทำผิด ไม่อาจให้อภัย