เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 234 ดอกพุทราร่วง: นกกระจอก
ตอนที่ฟางชิ่นกลับมาจากข้างนอก พอดีเห็นรถของมู่เสียนชิงแล่นเข้าไปในโรงรถ
เวลานี้พระอาทิตย์คล้อยต่ำแล้ว ลมพัดอ่อน ๆ ไม่ค่อยร้อน เธอจึงยืนรออยู่ที่หน้าประตูเลย
มู่เสียนชิงกับกวนซานเดินออกจากโรงรถ มองแวบเดียวก็เห็นเธอ
มู่เสียนชิงยิ้มขึ้น “ย่า พวกเรากลับมาขอกินข้าวด้วยแล้วครับ”
ฟางชิ่นใช้นิ้วมือชี้ใส่เขา “ไม่ยอมจ่ายค่าอาหาร แถมยังขาดงานบ่อย อย่างนี้จะเอาข้าวที่ไหนกิน?”
มู่เสียนชิงควงแขนเธอ ถูกบ่นก็ไม่โกรธ “ได้ ๆ ผมไม่กินก็ได้ แต่ย่าต้องให้ช่างกวนกินสิครับ”
ยังไงก็เถอะ ขอเพียงมีซุปให้ช่างกวนได้กินสักอึกหนึ่ง ก็ไม่มีทางขาดเนื้อให้มู่เสียนชิงได้กินสักชาม
เขาโตมาข้างกายฟางชิ่น แค่กลอกตา ฟางชิ่นก็รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่
ฟางชิ่นยิ้มจนตาพราว ส่ายหน้า ไม่ได้พูดอะไร