เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 230 จาวฮวาร่วง: การเย้ยหยัน
เมื่อกวนซานอุ้มมู่เสียนชิงออกมาจากห้องน้ำ จู่ ๆ เขาก็เริ่มเสียใจเล็กน้อยที่ตนนั้น ‘อ่านนิยายจนทะลุปรุโปร่ง’ ไม่อย่างนั้นทำไมถึงนึกถึง ‘ตุ๊กตาผ้าขี้ริ้ว’ ซึ่งเป็นคำบรรยายประหลาดที่ไม่เข้ากับสถานะของเขาได้ในทันที?
โดยเฉพาะตอนที่กวนซานค่อย ๆ วางเขาลงบนเตียงอย่างเบามือ แล้วยังประคองเขาไว้พร้อมป้อนน้ำอุ่น
ประธานน้อยมู่เอ๋ยประธานน้อยมู่ ที่ว่ามีการรุกรานก็ต้องมีการต่อต้านล่ะ?
กวนซานเห็นเขาดื่มไปเพียงนิดเดียวก็เริ่มเหม่อลอย จึงถามเสียงเบาว่า “ไม่ดื่มแล้วหรือ ชิงชิง”
ถึงอย่างไรก็เพิ่งทำงานใช้แรงเสร็จ เสียงแหบพร่านั้นเป็นของคู่กัน พอเอ่ยออกมาก็ชวนให้สะดุดหูเป็นพิเศษ
มู่เสียนชิงปิดตาลงอย่างหมดอาลัยในชีวิต แล้วยอมร่วมมือดื่มน้ำต่อ
ไม่ใช่ความผิดของเขาที่ไม่ต่อต้าน ก็เพราะศัตรูเจ้าเล่ห์เกินไป!
จากพี่ชายถึงชิงชิง มีอะไรที่เขาตอบตกลงไม่ได้บ้าง?!