กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 207 ตะเกียงหล่อเลี้ยงวิญญาณ: ขยะ
แกร๊ก!
ประตูปิดลงอีกครั้ง มู่เสียนชิงกลับไปนั่งที่โซฟาตัวเดิมเมื่อครู่
ท่าทางยังเหมือนเดิม ความสงบนิ่งก็ยังเหมือนเดิม
เขาสงบเยือกเย็นราวกับเมฆบางลอยเบา ราวกับกำลังบอกว่า “คุยกับตัวเล็ก ๆ อย่างนาย ฉันไม่ต้องใช้สมองเลยด้วยซ้ำ”
หวังเจ๋อรู้สึกอับอายขายหน้า แต่ก็ทำอะไรไม่ได้
เพราะเขาไม่กล้าต่อต้านจริง ๆ และไม่กล้าเดิมพัน
ตำแหน่งหัวหน้าพ่อครัวฟังดูหรู แต่แท้จริงก็แค่คนทำครัว
ถ้าทางบริษัทเชื่อคำโกหกที่มู่เสียนชิงยังกำลังคิดปั้นอยู่ในใจจริง ๆ ตัวเองเกรงว่า…
ไม่พูด อันตราย พูด พูดไม่แน่อาจยังรอด