เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 192 ตะเกียงหล่อเลี้ยงวิญญาณ: สัมผัส
ทางขึ้นเขาช่วงนี้ไม่ไกลนัก เดินราว 10 กว่านาทีก็ถึง
อีกทั้งตอนที่ประธานน้อยมู่เพิ่งมาบ้านกวนซานเมื่อไม่กี่เดือนก่อน เขาก็โบกมือครั้งเดียวสั่งสร้างถนนเสียเลย เดินแล้วจึงไม่เปลืองแรง
กวนซานจูงเขาเดินไปตามใต้ร่มไม้ จักจั่นร้องไม่หยุด ลมก็พัดมาอุ่น ๆ แสงแดดบ้างก็ตกบนใบไม้ บ้างก็ตกบนตัวพวกเขา
มู่เสียนชิงยังเป็นครั้งแรกที่ได้จับมือกับกวนซานอย่างบริสุทธิ์ใจเช่นนี้ แล้วเดินเล่นเรื่อยเปื่อยกลับบ้าน
เขาอดไม่ได้ที่จะเกาคราดฝ่ามือกวนซาน “ผมมองการณ์ไกลตั้งแต่แรกแล้วนะ”
ตอนนั้นที่สร้างถนนก็คิดแค่ว่าสะดวกชั่วคราว ตอนนี้กลับกลายเป็นสะดวกไปตลอด เพราะต่อไปจำนวนครั้งที่เขาจะมาบ้านกวนซานมีแต่จะมากขึ้น ไม่น้อยลง
กวนซานไม่ให้เขาขยับมือเล่น “ทำไมคุณไม่กลับไปกับคุณน้าล่ะ”