กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 178 จินอวี้หนู: รอยร้าว
สายตามู่เสียนชิงเย็นวาบ เขาเรียกชื่อกวนซานเสียงเบา แต่ดวงตายังคงไม่ละไปจากหน้าต่าง
เพราะมีเรื่องเมื่อคืนก่อนหน้านี้ เขารู้ว่าหลี่เฉียงรับรู้ได้ไว จึงมองอย่างระมัดระวังเป็นพิเศษ
เห็นได้ว่าหลี่เฉียงขึ้นเขาไปหนึ่งครั้ง ราวกับออกไปเดินเล่นเรื่อยเปื่อย สีหน้าผ่อนคลาย ย่างก้าวเบาสบาย แน่นอนว่าสองมือก็ว่างเปล่า
มู่เสียนชิงกับกวนซานคาดเดาว่าสิ่งที่หวังหย่งเจี๋ยทำบนเขาคงเกี่ยวกับสัตว์ป่า และหลี่เฉียงขึ้นเขาคงเป็นเช่นเดียวกัน
ถ้าเช่นนั้นที่เขามือเปล่า ก็ถือว่าปกติ
ก็ใครจะโง่ถึงขนาดเอาหลักฐานการกระทำผิดกฎหมายมาวางไว้กลางแจ้งเล่า?
ตอนนี้กวนซานก็เข้ามาชิดข้างมู่เสียนชิงแล้ว ชะโงกศีรษะประชิดเขาเพื่อมองออกไปนอกหน้าต่าง